Het was me weer een dagje in de Haagse Gemeenteraad.

“De Wet van Klets” was weer het vergadermotto.

Vergaderen van 19.30 tot ca 2 uur in de nacht.

Eerst een langdurig debat of de gemeentelijke zwembaden open moesten blijven voor gescheiden zwemmen van moslimvrouwen.

Zij mogen immers vanuit hun geloof en of, cultuur niet door andere mennen gezien worden en zij mogen niet, ik denk vanuit dat zelfde geloof en of, cultuur ( en natuurlijk ook van hun mannelijke familieleden) niet naar andere mannen in zwemkleding kijken.

De voorstanders van het gescheiden zwemmen, waaronder de PvdA (Partij van de Achterstand) kwamen met “kul”argumenten dat er ook dames en heren sporten waren zoals hockey en voetbal. Dit werd door ons weerlegd met het argument dat dit te maken had met fysieke ongelijkheid van mannen en vrouwen in teamsporten.

Ook het domme argument van de PvdA dat er ook gescheiden zwemmen was voor 50+, peuters, zuigelingen en zwangere vrouwen en waarom dan niet voor moslimvrouwen werd door ons van tafel geveegd met het argument dat deze groepen fysiek kwetsbaar zijn en alleen kunnen zwemmen in een zwembad dat vrij is van duikende, schreeuwende, springende, gillende en soms wild rotzooi trappende jongeren.

De linkse en zogenaamd progressieve partijen en de CU/SGP wilden gescheiden zwemmen.

Bij de stemming waren 22 raadsleden voor en 22 tegen gescheiden zwemmen zodat bij de volgende raadsvergadering weer gestemd moet worden. Laten we maar hopen dat dan de raad compleet is met 45 leden en we het voorstel van de PvdA etc. naar de prullenbak kunnen verwijzen.

Daarna moest er een besluit genomen worden om de traditionele Kerststal in het Atrium van het stadhuis te verbieden omdat daar een levende kameel, een ezel en en os worden blootgesteld aan herrie, flitsende fototoestellen en dus getraumatiseerd zouden worden. Ook dagelijkse transport van en naar het stadhuis zou erg traumatiserend zijn voor de dieren.

Wat een gelul!

Duizenden kinderen hebben jaarlijks plezier, de dieren zijn volledig op hun gemak en hebben een beter leven dan hun soortgenoten in hun thuislanden die zwichten onder te zware lasten, worden mishandeld of moeten ploeteren in de modder om de ploeg te trekken.

Gelukkig werd dit initiatiefvoorstel ook naar de prullenbak verwezen.

Al met al kostte dit weer drie uren die ten koste ging van de nodige attentie bij de andere (belangrijke) raadsvoorstellen zoals de woonvisie van het College dat uiteindelijk met een stem tegen werd aangenomen.

Ik zie weer vol verlangen uit naar de volgende raadsvergadering. (sic.)